7/21/2014 01:30:00 AM

Ponure Poniedziałki: Stefan Grabiński "Sygnały"

Ponure Poniedziałki: Stefan Grabiński "Sygnały"
Opowiadanie jest dostępne w serwisie WolneLektury.
Można go też posłuchać na stronie Tchnienie Grozy (odcinek 13)
Tekst pochodzi ze zbioru "Demon ruchu".


Chyba z większością środków transportu związane są różne legendy i straszne opowieści. Przeklęte statki, niebezpieczne samoloty, ożywające samochody i ciężarówki o morderczych zamiarach... "Wdzięcznym" tematem są również pociągi i wszystko, co z nimi związane.

W opowiadaniu Stefana Grabińskiego poznajemy grupę odpoczywających po pracy kolejarzy. Siedzą w starym, dawno nieużywanym wagonie pocztowym i opowiadają sobie straszne historie. Wiadomo, że najbardziej przerażające są te, które wydarzyły się naprawdę. Do nich należy opowieść o sygnałach alarmowych odbieranych przez jedną ze stacji. Kolejarze sprawdzili, że nigdzie w okolicy nie doszło do awarii oraz, że żaden z ich kolegów nie wysyła tych sygnałów. Tymczasem komunikaty wciąż nadchodziły, w takiej samej kolejności. Najpierw sygnał "wozy odbiegły", oznaczający że wagony samoistnie odczepiły się od lokomotywy. Następny przekaz brzmiał: "wszystkie wozy zatrzymać". Kolejny: "przysłać lokomotywę z robotnikami". Ostatni, już rozpaczliwy: "przysłać maszynę z robotnikami i lekarzem". Wszystkie razem świadczyły o katastrofie. Pytanie tylko: czy to były żarty? Czy rzeczywiście gdzieś miał miejsce wypadek (chociaż sprawdzono okoliczne trasy i wszędzie panował spokój) ? I kto nadawał sygnały, skoro nie pochodziły z żadnej z pobliskich stacji?


Stefan Grabiński żył w latach 1887-1936. Był pisarzem, związanym z literaturą grozy. Określany jest jako "twórca horroru kolejowego", "polski Poe", "polski Lovecraft". Dlaczego obecnie tak mało osób o nim pamięta?

Jak miło przeczytać dobrze napisane opowiadanie: z godnym uwagi pomysłem, umiejętnie stopniowanym napięciem i świetnym (choć niezbyt zaskakującym) zakończeniem. Dodatkowym atutem jest język - nieco poetycki, połączony jednak z realistycznym sposobem narracji i wprowadzeniem fachowego słownictwa, związanego z koleją. 

Podczas lektury można odnieść wrażenie, że siedzimy razem z kolejarzami w ich "kasynie" i przysłuchujemy się strasznym opowieściom. Może i historia tytułowych sygnałów nie wstrząśnie czytelnikiem... ale jest w stanie wywołać dreszcz niepokoju. I następnym razem, kiedy najdzie Was ochota na zwiedzenie opuszczonej stacji kolejowej albo zorganizowanie sesji zdjęciowej na torach, zastanowicie się dwa razy...

Moja ocena: 5/6


Od dwóch tygodni jestem magistrem;) Może pamiętacie, że jakiś czas temu zamieszczałam tutaj posty związane z tematem mojej pracy. Zastanawiałam się nad udostępnieniem całości, ale... podejrzewam, że kilka osób, których blogi analizowałam pod względem poprawności językowej, mogłoby się poczuć urażonych - nie wszyscy, z różnych powodów, piszą poprawnie, na co zwracałam szczególną uwagę. Na niektóre blogi reaguję teraz wręcz alergicznie (to chyba normalna reakcja po przebrnięciu przez pokaźną liczbę źle napisanych postów). No cóż, jeszcze się nad tym zastanowię...

Przypominam o konkursie;)
_______________
Źródło zdjęcia: unsplash.com

7/16/2014 07:30:00 PM

Książkowy konkurs fotograficzny

Książkowy konkurs fotograficzny
Ponieważ zebrałam pokaźny stosik książek "do oddania", postanowiłam się w końcu nimi podzielić. Na początek wytypowałam cztery powieści, z którymi jestem w stanie się rozstać (i nie zakończy się to płaczem;) Zapraszam więc na konkurs!


Regulamin:

1. Organizatorką konkursu jest właścicielka blogu Miros de carti. Książki przeznaczone na nagrody są moją prywatną własnością.

2. Zabawa trwa od 16 lipca do 6 sierpnia. Ogłoszenie wyników - prawdopodobnie 7 sierpnia. W razie zmian w terminach zamieszczę odpowiednią informację na blogu. 

3. Do wygrania są książki widoczne na zdjęciu poniżej, czyli:
Haruki Murakami "Norwegian wood" (wydanie kieszonkowe)
Sarah Jio "Marcowe fiołki" (wydanie kieszonkowe)
Meredith Goldstein "Single"
Dean Koontz "Recenzja"


Jedna osoba może wygrać jedną, wybraną przez siebie powieść.

4. Zadanie konkursowe: zrób zdjęcie, które będzie nawiązywało do tytułu lub treści książki, którą chcesz wygrać. Mogą to być bardzo luźne skojarzenia - wystarczy je tylko odpowiednio uargumentować. 
Fotografię (wraz z ewentualnym uzasadnieniem, w jaki sposób jest związana z powieścią) oraz - dla pewności - tytuł interesującej Was książki, proszę wysłać na adres azumi.90@hotmail.com w tytule maila wpisując "konkurs".

5. Wygrywają dwie osoby, a wybór zwycięzców będzie subiektywny. Bardziej niż zdolności artystyczne liczy się pomysł (chociaż estetyczne i po prostu ładne zdjęcia są mile widziane;)

6. O wygranej poinformuję na blogu oraz w mailach wysłanych do zwycięzców.

7. NIE TRZEBA:
- lubić mojej strony na facebooku
- dodawać się do obserwatorów
- zamieszczać banneru konkursowego na swoim blogu.
Chociaż, oczywiście, podobne działania (oprócz tego z bannerem - bo po prostu go nie ma) będą mile widziane. 

MOŻNA:
- poinformować o konkursie swoich znajomych, którzy chcieliby dostać w swoje ręce jedną z wyżej wymienionych książek.

Zapraszam do udziału i... powodzenia!

7/14/2014 01:30:00 AM

Ponure Poniedziałki: Magdalena Godlewska i Łukasz Kiełbasa "Kościół"

Ponure Poniedziałki: Magdalena Godlewska i Łukasz Kiełbasa "Kościół"
Opowiadanie pochodzi ze zbioru "Horror na Roztoczu"

"Ale głupki! Jak w jakimś tanim horrorze. To oczywiste, że samemu nie chodzi się wieczorami w nawiedzone, odludne miejsca. To przecież ograny motyw! Nie wiedziałem, że ludzie na żywo zachowują się tak samo głupio jak ci na filmach"
Wbrew pozorom autor tych słów, czternastoletni Franek, sam postąpił jak "głupki" z horrorów. Namówiony przez najlepszego przyjaciela, Maksa, wybrał się z nim na wycieczkę. Celem był stary kościół w Szurze - podobno nawiedzone miejsce, z powodu którego część mieszkańców wsi już dawno opuściła swoje domy. Chłopcy, uzbrojeni w osikowe kołki, wodę święconą, czosnek i latarki, chcieli zwiedzić tajemnicze podziemia świątyni. Nie muszę chyba dodawać, że wakacyjna wycieczka nie zakończyła się najlepiej... 

"Horror na Roztoczu" to bardzo ciekawy projekt. 17 opowiadań, wszystkie na podstawie koszmarnych snów Łukasza Kiełbasy. Akcja każdego z nich rozgrywa się na Roztoczu lub w okolicach. Pomysłodawca zaprosił do współpracy pisarzy, którzy na podstawie jego notatek stworzyli opowiadania. Na pomoc przybyli również graficy, którzy zilustrowali publikację. Muszę przyznać, że cała inicjatywa bardzo mi się spodobała!

Wyjedź na wieś, mówili. Będzie fajnie, mówili...

Wróćmy jednak do "Kościoła"! To opowieść o nastolatkach myślących, że odkrywanie nawiedzonych miejsc jest znakomitą zabawą. To młodzieżowy horror z dobrze (biorąc pod uwagę małą objętość tekstu) skonstruowanymi bohaterami. Nieliczne (ale jednak obecne) błędy i przewidywalność całej historii rekompensuje styl Magdaleny Godlewskiej - akcja jest sprawnie poprowadzona, opowiadanie pozbawione jest zbędnych dłużyzn, czyta się je bardzo szybko. A uczucie niemocy, które towarzyszyło bohaterom... kto z nas nie zna go ze swoich snów? Próbujemy biec, ale stoimy w miejscu albo poruszamy się jak muchy w smole. Góra, na którą się wspinamy, jest coraz wyższa... Ciekawe czy te odczucia pojawiały się w snach pana Łukasza, czy też ich wprowadzenie do tekstu było pomysłem autorki opowiadania.

Podsumowując: Nie czułam przerażenia ani niepokoju. Nie było "fajerwerków". Za to wydaje mi się, że jest to po prostu dobre opowiadanie - w pełnym znaczeniu tego słowa. 
I chyba zacznę myśleć o stworzeniu kilku tekstów na podstawie moich koszmarów;) Kilka tygodni temu śniło mi się, że wilki zjadły mojego (byłego) ukochanego. A w piątek nawiedził mnie koszmar o tym, jak to przechowywałam czyjeś poćwiartowane zwłoki w pobliskim lesie. Czyje? Naprawdę nie pamiętam...

Moja ocena: 4/6

Zapraszam do dyskusji o opowiadaniu, "Horrorze na Roztoczu" i Waszych koszmarach (oby jak najmniej takich snów!) - w komentarzach oraz na facebooku.
______________
Źródło zdjęcia: gratisography.com
Copyright © 2016 Miros de carti. Blog o książkach , Blogger